skip to main |
skip to sidebar
3ULU K'AT'UNA ŞK'İMİ
3'ulu k'at'una şk'imi
Tati cemiz'un Tati
Mobisela kelemixen
Dobxeda go3'omixen
Pencereşa gama3'en
Berepe na ek'a3'en
Bigazalaşi kek'am3'en
Moftasi nek'na elaxen
3'ulu k'at'una şk'imi
Tati cemiz'un Tati
Nekna gin3'a imtasi
Gikten mvoç'apxams tati
Amşk'orinas guk'ap'ams
Kelancas dvanç'inasi
Businapam Lazuri
Mi3'iyams p'k'ore3xasi
3'ulu k'at'una şk'imi
Tati cemiz'un Tati
Nç'areli golobik'aça
Kocelemixen p'oca
K'elemi dobik'aça
Tatina momiç'apxa
Gom3'asi 3'ulu Pc.na
Kek'uxedun k'ap'ula
3'ulu k'at'una şk'imi
Tati cemiz'un Tati
Selma Koçiva
Xrist'ana 2013 Dortmund - Hafen
Babacığım horonlarda
Seni yanlız mı bıraktım?
Kardeşlerim hep yanında
Uzaklarda mı kaldım
Tüm çocukların bir yana
Bir yana beni koydun
Bu kadar seviyorken
Neden gurbete saldın?
Götür beni yaylalara
Küçük bir çocuk gibi
Dizlerinde uyut beni
Biricik evlat gibi
Okulları bitirdim
Hayat okulu bitmez
Yılları katetmişim
Yazacaklarım bitmez
Almanyanın soğuklarını
Göğüslerim gurbette
Sen meyveni taşlarsın, baba
Ben biterim dibinde
Dikili’de yeşersin
Meyve dolu ağaçların
Sen asır olasın baba
Etrafında torunların
Haziran 2008, Dikili
Ardeşen’in Dereleri
Karadeniz’e akar
Gel götür beni artık
Almanya ölüm kokar
Sana nasıl mahkum oldum
Ey Fındıklılı delikanlı
Burnun Kaçkar dağında
Ey dünyası viran kalası
Kafkas dağının ardında
Gürcistan hep yaşasın
Bir Lazca, bir Gürcüce
Bırakın çocuklar söylesin.
Ardeşen’in dereleri
Sevda ile mi akar?
Lazona’yı düşünerek
Koçivapxe nerde gezer?
Kasım 2002 Dortmund-Normarkt
Cihan Eren'in Destanı
Cihan Eren’in ruhunu
Saklıyor tüm Karadeniz
O, Lazona’nın yüreği
Bir daha nasıl bulayım.
Kızı bana anlattı
Ölüm yağan Fındıklı’dan
Toprakla taş doldurdular
Sevdiğim Fındıklı’ya
Cihan’ı verdi toprağa
Karadeniz’in derdi.
Tanrı bize verdi böyle
Kimseye vermediği derdi.
Ey gidi Karadeniz
Nasıl doldurdular taşla?
Yürekleri kara idi,
Kıydılar umuduma
Cihan Eren’den sonra
Arkadaşlar toplaştılar
Siz de bu saatten sonra
Katılın bizim çocuklara
Oy oy Kız kardeşler
Yüreğin kelebekleri
Artık ayağa kalkın
İçimize doldu taşları.
Selma Kociva
Sürgün Yılları
Oy Karadeniz’in sıradağları
Ardeşen’in Dutxe'nin tepeleri
Bırakın beni gideyim sürgün yıllarım.
Bir kalemim,bir yüreğim
Başka neyim kaldı ki?
Oy Karadeniz’in o güzel insanı
Fındıklı’nın Hopa’nın bizim Lazları
Bırakın beni gideyim sürgün yıllarım
Bir dilim, bir kitabım var
Başka neyim kaldı ki?
Aralık 2002 , Dortmund - Nordmarkt